Προφίλ Ιατρών


Curves

Ειδικότητα: Γυμναστήρια                                   
Διεύθυνση: Σάμου 29, Χαϊδάρι
Τηλ: 210-5815557

City Glamour

Ειδικότητα: Ονυχοπλαστική                           
Διεύθυνση: Στρ. Καραϊσκάκη 20, Χαϊδάρι
Τηλ: 210-5982004

Νέα Οδοντοτεχνική

Ειδικότητα: Οδοντοτεχνίτες                                         
Διεύθυνση: Αριστοτέλους 74, Περιστέρι
Τηλ: 210-5741313

Το Αλφαβητάρι - Παπακώστα Νίκη

Ειδικότητα: Λογοθεραπεία                                         
Διεύθυνση: Αξαρίου 5 & Αγ. Μύρωνος, Περιστέρι
Τηλ: 210-5760463

Μαζιώτη Ξένια

Κατηγορία: Οπτικά                                      
Διεύθυνση: Μακρυγιάννη 5 & Χατζηδάκη, Ελευσίνα
Τηλ: 210 5561188

Ανδρίτσου Αθηνά

Κατηγορία: Ορθοπαιδικά Είδη                                             
Διεύθυνση: Στρ. Καραϊσκάκη 79, Χαϊδάρι
Τηλ: 215 5559595

Τι επηρεάζει τη συμπεριφορά μας;

Η πλούσια σε λιπαρά διατροφή ενδέχεται να συσχετίζεται με τη διαταραχή ελλειμματικής προσοχής-υπερκινητικότητας και τις μαθησιακές δυσκολίες, σύμφωνα με νέα έρευνα.

 Η επίδραση των λιπαρών είναι τόσο ισχυρή που η κατανάλωσή τους για μία εβδομάδα μπορεί να προκαλέσει αλλαγές στη συμπεριφορά ακόμη και πριν παρουσιαστεί πρόσληψη βάρους.

Οι ειδικοί εκτιμούν ότι το υπερβολικό ποσό λίπους μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο που ο οργανισμός μεταβολίζει την ντοπαμίνη, μια χημική ουσία του εγκεφάλου που παίζει καθοριστικό ρόλο στη ρύθμιση της διάθεσης. Οι διαταραχές ντοπαμίνης σχετίζονται με τη διαταραχή ελλειμματικής προσοχής-υπερκινητικότητας και την παχυσαρκία.

Στα συμπεράσματα αυτά κατέληξαν οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Ιλινόις κάνοντας πειράματα με νεαρά ποντίκια. Διαπίστωσαν ότι τα ποντίκια που έτρωγαν μια διατροφή με το 60% των θερμίδων να προέρχεται από λιπαρά συμπεριφέρονταν διαφορετικά από τα ποντίκια που έπαιρναν μόνο το 10% των θερμίδων από λιπαρά.

Τα ταϊσμένα με άφθονο λίπος ποντίκια, μετά από μόλις μία εβδομάδα λιπαρής διατροφής, συμπεριφέρονταν με μεγαλύτερη ανησυχία και είχαν περισσότερες δυσκολίες όσον αφορά την προθυμία τους να εξερευνήσουν νέους και άγνωστους χώρους και να αναγνωρίσουν αντικείμενα.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο ιατρικό περιοδικό «Psychoneuroendocrinology».

Ερευνα: Οι εναλλακτικές θεραπείες μειώνουν τις πιθανότητες 'σύλληψης'

Ορισμένες εναλλακτικές θεραπείες, όπως η ρεφλεξολογία και τα φυτικά υποκατάστατα, μπορεί να μειώσουν τις πιθανότητες μιας γυναίκας να συλλάβει. Αυτό υποδεικνύει έρευνα που παρουσιάζεται την τρέχουσα εβδομάδα σε Συνέδριο για την ανθρώπινη αναπαραγωγή, που πραγματοποιείται στη Λυών.
Οι ερευνητές εξέτασαν την επίδραση εναλλακτικών θεραπειών σε γυναίκες που κατέφυγαν σε υποβοηθούμενη αναπαραγωγή για διάστημα ενός έτους. Από τις 800 γυναίκες, που εξέτασαν οι ερευνητές, στη Δανία, 261 είχαν δοκιμάσει άλλες εναλλακτικές θεραπείες όπως ρεφλεξολογία, φυτικά σκευάσματα, ομοιοπαθητική, κινησιολογία και βελονισμό.
Όσες χρησιμοποιούσαν αυτές τις τεχνικές είχαν κατά 20% μικρότερες πιθανότητες να συλλάβουν σε σχέση με όσες δεν τις χρησιμοποιούσαν, σύμφωνα με τους ερευνητές Dr. Jacky Boivin, και Dr. Lone Schmidt. Aν και η έρευνα δεν δίνει οριστικές απαντήσεις στο θέμα της αξίας των εναλλακτικών θεραπειών, οι ειδικοί θεωρούν ότι εγείρει σημαντικές απορίες.
Μέχρι σήμερα δεν έχουν γίνει μεγάλης κλίμακας έρευνες σχετικά με την αξία των εναλλακτικών θεραπειών. Όπως υποδεικνύει η έρευνα, οι εναλλακτικές θεραπείες φαίνεται να σχετίζονται με μειωμένες πιθανότητες σύλληψης.
Ο Καθηγητής συμπληρωματικής ιατρικής Edzard Ernst, δήλωσε πως υπάρχει δυσκολία στον εντοπισμό αιτίας και αποτελέσματος. Οι γυναίκες που είναι πιο ευάλωτες στο στρες και έχουν περισσότερα προβλήματα υγείας είναι πιο πιθανό να χρησιμοποιούν εναλλακτικές θεραπείες, δηλώνει.
Επομένως η εναλλακτική ιατρική θα μπορούσε μόνο να είναι δείκτης και όχι αιτία του στρες ή των χαμηλότερων ποσοστών επιτυχίας.
Ο επιστήμονας δηλώνει ότι παρόμοια αποτελέσματα έχουν βρεθεί σε έρευνες για τη χρήση των εναλλακτικών θεραπειών σε καρκινοπαθείς.
Ειδικοί συμφωνούν ότι η έλλειψη στοιχείων παραμένει πρόβλημα και ότι οτιδήποτε θα μπορούσε να έχει θετικό ή αρνητικό αποτέλεσμα, δηλώνει ο Καθηγητής Braverman ο οποίος καταλήγοντας θεωρεί πως χωρίς αποδείξεις θα πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί.

Πηγή: www.iatronet.gr

ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗ: Παράγοντες Κινδύνου - Πρόληψη - Μέτρηση Οστικής Πυκνότητας



Παράγοντες κινδύνου που επιδέχονται καμία ή ελάχιστη παρέμβαση
~ Ηλικία :
Η οστεοπόρωση μπορεί να προσβάλει ανθρώπους όλων των ηλικιών, αλλά αναμφισβήτητα, με πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες, τους ηλικιωμένους. Όλοι μας χάνουμε οστική μάζα καθώς μεγαλώνουμε, αλλά κάποιοι από εμάς χάνουν περισσότερη και γρηγορότερα. Η οστεοπόρωση δεν θα συμβεί σε όλους τους ηλικιωμένους, αλλά είναι σίγουρα περισσότερο συχνή σε αυτούς.
~ Φύλο :
Περίπου μία στις δύο γυναίκες άνω των 50 ετών θα υποστεί κάταγμα λόγω της οστεοπόρωσης σε κάποια στιγμή της ζωής της. Μάλιστα, η πιθανότητα να υποστεί οστεοπορωτικό κάταγμα στο ισχίο μια γυναίκα είναι ίση-αν όχι μεγαλύτερη- με το σύνολο των πιθανοτήτων να προσβληθεί από καρκίνο του μαστού, ωοθηκών και μήτρας! Οι γυναίκες έχουν ελαφρύτερα και λεπτότερα οστά από τους άνδρες. Πολλές γυναίκες χάνουν οστική μάζα ραγδαία μετά την εμμηνόπαυση.
~ Εμμηνόπαυση :
Στις γυναίκες, οι ορμόνες του φύλου, τα οιστρογόνα, προστατεύουν τα οστά. Για πολλές γυναίκες , η απώλεια οστικής μάζας αυξάνεται μετά την εμμηνόπαυση, όταν τα επίπεδα των οιστρογόνων πέφτουν απότομα. Αν η εμμηνόπαυση επέλθει νωρίς, η πιθανότητα για οστεοπόρωση αυξάνεται. Το ίδιο συμβαίνει όταν η εμμηνόπαυση συμβεί τεχνητά, πχ με χειρουργική αφαίρεση των ωοθηκών, οι οποίες παράγουν και το μεγαλύτερο ποσοστό των οιστρογόνων. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να απευθυνθείτε στον ιατρό σας ώστε να προστατεύσετε την υγεία των οστών σας.
~ Οικογενειακό ιστορικό :
Έρευνες έδειξαν ότι η κληρονομικότητα και το γενετικό υπόβαθρο διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην οστεοπόρωση και τα κατάγματα που προκαλεί. Αν κάποιος από τους γονείς σας έχει οστεοπόρωση ή ιστορικό κατάγματος, η πιθανότητα να συμβεί και σε σας το ίδιο είναι μεγαλύτερη. Το ίδιο ισχύει αν οι γονείς σας έχουν χάσει ύψος ή έχουν κύφωση, που είναι σοβαρές ενδείξεις για οστεοπόρωση.
~ Χαμηλό βάρος σώματος/ Μικρό βάρος και αδύνατος σωματότυπος :
Άνδρες και γυναίκες με μικρά οστά έχουν υψηλότερη πιθανότητα να εκδηλώσουν οστεοπόρωση από μεγαλόσωμους ανθρώπους. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι βαρύτεροι και μεγαλόσωμοι άνθρωποι βρίσκονται στο απυρόβλητο...
~ Κατάγματα και απώλεια αναστήματος :
Άνθρωποι που έχουν υποστεί κατάγματα κατά την ενήλικη ζωή τους είναι πιθανό να έχουν ήδη προσβληθεί από τη νόσο και να μην το γνωρίζουν. Τα κατάγματα της σπονδυλικής στήλης μπορούν να συμβούν χωρίς την εμφάνιση σοβαρού πόνου. Μπορούν να προκαλέσουν όμως απώλεια ύψους ή ακόμα και κύρτωση της σπονδυλικής στήλης προς τα εμπρός. Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται κύφωση (η γνωστή «καμπούρα»). Τα κατάγματα των σπονδύλων συχνά δεν γίνονται αντιληπτά, παρά μόνο όταν υπάρξει απώλεια κάποιων εκατοστών ύψους!
Παράγοντες κινδύνου που επιδέχονται παρέμβαση και καθημερινές συνήθειες που επηρεάζουν την υγεία των οστών
~ Διατροφή φτωχή σε Ασβέστιο και Βιταμίνη D :
Το ασβέστιο είναι ένα μέταλλο που αποτελεί δομικό στοιχείο των οστών και είναι πολύ σημαντικό για τη διατήρηση της υγείας τους.
Η βιταμίνη D δίνει τη δυνατότητα στον οργανισμό σας να χρησιμοποιεί το ασβέστιο. Αν δεν προσλαμβάνετε ικανές ποσότητες με την τροφή από τη βιταμίνη αυτή ή αν ο οργανισμός σας δεν μπορεί να την απορροφήσει σωστά, τότε ο κίνδυνος για οστεοπόρωση αυξάνεται.
Σύμφωνα με τις διεθνείς επιστημονικές οδηγίες..
Ενήλικες κάτω των 50 ετών χρειάζονται στη διατροφή τους 1000mg ( δηλαδή 1 γραμμάριο) ασβεστίου και 400-800 IU (Διεθνείς μονάδες) βιταμίνη D, καθημερινά.
Ενήλικες άνω των 50 ετών χρειάζονται αντιστοίχως, 1200 mg ασβεστίου και 1000 IU βιταμίνης D σε καθημερινή βάση
(Η βιταμίνη D παράγεται από των ίδιο τον οργανισμό με τη βοήθεια της ηλιακής ακτινοβολίας, οπότε και οι βόλτες τις ηλιόλουστες ημέρες στη χώρα μας μπορούν να είναι πολύ επωφελείς!)
~ Διατροφή φτωχή σε Φρούτα και λαχανικά :
Μια ισορροπημένη διατροφή, πλούσια σε φρούτα και λαχανικά είναι απαραίτητη στη διατήρηση της υγείας των οστών. Αυτό είναι σημαντικό διότι, εκτός του ασβεστίου και της βιταμίνης D και άλλα μέταλλα, όπως το μαγνήσιο και το κάλλιο, αλλά και βιταμίνες όπως η βιταμίνη Κ, συνεισφέρουν στην υγεία των οστών.
Αν έχετε μια ισορροπημένη διατροφή, οι ειδικοί πιστεύουν ότι λαμβάνετε αρκετές ποσότητες των συστατικών που χρειάζονται για τη διατήρηση της υγείας των οστών σας. Αντιθέτως, συνιστάται η χορήγηση πολυβιταμινούχων σκευασμάτων και συμπληρωμάτων διατροφής σε όσους δεν λαμβάνουν επαρκείς ποσότητες μετάλλων και βιταμινών. Η περίπτωση αυτή περιλαμβάνει και τα άτομα που πάσχουν από γαστρεντερικές διαταραχές οι οποίες μπορούν να επηρεάσουν την απορρόφηση βιταμινών και μετάλλων.
~ Κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων πρωτεΐνης, νατρίου και καφεΐνης :
Διατροφικές συνήθειες που περιλαμβάνουν πρόσληψη υψηλών ποσοτήτων ζωϊκής πρωτεΐνης(εκτός των γαλακτοκομικών), καφεΐνης και νατρίου, μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια ασβεστίου. Παρόλο που η κατανάλωση πρωτεΐνης είναι απαραίτητη για να διατηρήσετε τα οστά σας υγιή, αν το «παρακάνετε» μπορεί να οδηγηθείτε στο αντίθετο αποτέλεσμα. Καλό θα ήταν να αποφύγετε δίαιτα με υψηλά ποσοστά πρωτεΐνης. Η πρόσληψη λίγης ποσότητας καφεΐνης την ημέρα –κυρίως με τσάι ή καφέ- δεν θα επηρεάσει τα οστά σας. Παρ’όλα αυτά, μελέτες υποδεικνύουν ότι η κατανάλωση ποτών (αναψυκτικών κυρίως) τύπου cola μπορούν να έχουν αρνητική επίδραση στα οστά σας. Δεν συμβαίνει πάντως το ίδιο με τα αναψυκτικά που δεν περιέχουν καφεΐνη ή παράγωγά της (δηλαδή όσα δεν είναι τύπου cola).
Πάντως, ακόμα και αν δεν μπορείτε να τροποποιήσετε την διατροφή σας σε σχέση με τους παράγοντες αυτούς, σκεφτείτε ότι για να αντισταθμίσετε τον επιβλαβή χαρακτήρα τους στην απώλεια οστικής μάζας πρέπει να λαμβάνετε οπωσδήποτε ικανές ποσότητες ασβεστίου.
~ Ο «καθιστικός τρόπος» ζωής :
Άνθρωποι λιγότερο ενεργητικοί, που δεν αθλούνται ή δεν εκτελούν σωματικές δραστηριότητες καθημερινά, βρίσκονται σε υψηλότερο επίπεδο κινδύνου για οστεοπόρωση. Μερικοί τύποι καθημερινής άσκησης μπορούν να σας βοηθήσουν να διατηρήσετε τα οστά σας σε καλή κατάσταση. Ασκήσεις χωρίς βάρη, όπως το γρήγορο περπάτημα, αλλά και ασκήσεις μυϊκής ενδυνάμωσης με άρση βάρους, είναι κατά περίπτωση δυνατό να αποδειχθούν προστατευτικές για τα οστά σας. Προσοχή, όμως, στην υπερβολή που μπορεί να οδηγήσει ένα αδύναμο οστό σε κάταγμα!
~ Κάπνισμα :
Η βλαπτική επίδραση του καπνίσματος στα οστά σας είναι πολυεπίπεδη. Τα χημικά παράγωγα του καπνού βλάπτουν τα οστικά κύτταρα. Επίσης, ο καπνός εμποδίζει την σωστή απορρόφηση του ασβεστίου. Ιδιαίτερα για τις γυναίκες, μπορεί να εμποδίσει την προστατευτική δράση των οιστρογόνων στα οστά.
~ Υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ :
Η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ επηρεάζει τον σχηματισμό των οστών. Οι αλκοολικοί δεν έχουν επαρκή πρόσληψη του ασβεστίου. Επίσης, μπορεί να επηρεαστούν και οι αποθήκες ασβεστίου του οργανισμού.
Δεν πρέπει ακόμα να ξεχνάτε ότι η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ επηρεάζει τη συνολική κατάσταση του οργανισμού και ιδιαίτερα τα αντανακλαστικά και τη συνέργεια των κινήσεων. Αυτό σας κάνει πιο επιρρεπείς σε πτώσεις και ατυχήματα, τα οποία μπορούν να οδηγήσουν σε κατάγματα.
Πάντως, το αλκοόλ σε μικρές ποσότητες δεν θα επηρεάσει τα οστά σας. Δύο-το πολύ τρία- ποτά την ημέρα είναι υπερ-αρκετά.
~ Απώλεια βάρους :
Ενώ η απώλεια βάρους μπορεί να σας προστατέψει από διαβήτη ή καρδιαγγειακή νόσο, μπορεί να βλάψει την υγεία των οστών σας. Αν απαιτείται να χάσετε βάρος, καλό θα ήταν να προστατέψετε τα οστά σας με ταυτόχρονη άσκηση και διατροφή πλούσια σε ασβέστιο και βιταμίνη D.
Ιατρικά προβλήματα και καταστάσεις που προδιαθέτουν για οστεοπόρωση
Υπάρχουν πολλά ιατρικά νοσήματα, αλλά και φαρμακευτικά σκευάσματα που μπορούν να βλάψουν τα οστά σας και να αυξήσουν τον κίνδυνο για την οστεοπόρωση. Στις αντίστοιχες ενότητες μπορείτε να ενημερωθείτε για τα περισσότερα από αυτά.
Πρόληψη
Περίπου 85-90% της οστικής μάζας του ενήλικα αποκτάται μέχρι την ηλικία των 18 στα κορίτσια και των 20 στα αγόρια. Το «κτίσιμο» δυνατών οστών κατά τη διάρκεια της παιδικής και εφηβικής ηλικίας μπορεί  να  βοηθήσει στην πρόληψη της οστεοπόρωσης σε μεγαλύτερες ηλικίες.
Τα παρακάτω πέντε βήματα, όταν συνδυαστούν, μπορούν να βελτιώσουν την υγεία των οστών και να βοηθήσουν σημαντικά στην αποτροπή της οστεοπόρωσης :
-Βάλτε στην καθημερινή διατροφή σας ασβέστιο και βιταμίνη D
-Ασκηθείτε καθημερινά και τονώστε τους μυς σας
-Μην καπνίζετε και μην πίνετε πολύ αλκοόλ
-Συζητήστε με τον ιατρό σας την πιθανότητα για να εκδηλώσετε οστεοπόρωση και ρωτήστε πότε πρέπει να κάνετε μέτρηση οστικής πυκνότητας
-Κάντε τη μέτρηση της οστικής πυκνότητας τη σωστή χρονική στιγμή
Μελέτες για την αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης σε αγροτικούς πληθυσμούς έδειξαν ότι τα προγράμματα πρόληψης μείωσαν σημαντικά το ποσοστό καταγμάτων ισχίου, εξοικονομώντας ταυτόχρονα πολλά χρήματα.
Μέτρηση οστικής πυκνότητας
Μια μέτρηση οστικής πυκνότητας δείχνει αν κάποιος έχει φυσιολογική οστική πυκνότητα, χαμηλή οστική πυκνότητα ή οστεοπόρωση. Είναι η μόνη μέθοδος που μπορεί να διαγνώσει την οστεοπόρωση. Όσο χαμηλότερη οστική πυκνότητα έχετε τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος κατάγματος. Μια τέτοια εξέταση θα βοηθήσει εσάς και τον ιατρό σας να :
-μάθετε αν έχετε αδύναμα και εύθραυστα οστά, προτού υποστείτε κάταγμα,
-εκτιμήσετε τον κίνδυνο κατάγματος οστού στο μέλλον,
-εκτιμήσετε αν η οστική σας μάζα βελτιώνεται, μένει στα ίδια επίπεδα ή χειροτερεύει,
-εκτιμήσετε την αποτελεσματικότητα της φαρμακευτικής αγωγής που λαμβάνετε και να πάρετε αποφάσεις για την συνέχιση, διακοπή ή τροποποίησή της,
-εάθετε αν έχετε οστεοπόρωση όταν προηγουμένως είχατε υποστεί ένα κάταγμα.
Ποιός πρέπει να υποβληθεί σε μια τέτοια εξέταση ;
Συστήνεται η διενέργεια μέτρησης οστικής πυκνότητας σε:
-γυναίκες άνω των 65 ετών,
-άνδρες άνω των 70 ετών,
-άτομα που έχουν υποστεί κάταγμα σε ηλικία άνω των 50 ετών,
-γυναίκες σε εμμηνόπαυση με παράγοντες κινδύνου,
-μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες κάτω των 65 ετών με παράγοντες κινδύνου,
-άνδρες 50 έως 69 ετών με παράγοντες κινδύνου,
Επίσης, μπορεί να απαιτηθεί να γίνει μέτρηση στις παρακάτω περιπτώσεις :
-ακτινογραφία σπονδυλικής στήλης με εμφανές κάταγμα ή απώλεια οστικής πυκνότητας,
-εμμένον άλγος στην πλάτη ή οσφυϊκή χώρα με πιθανό κάταγμα στην σπονδυλική στήλη,
-απώλεια ύψους άνω των 1,3 εκατοστών μέσα σε χρονικό διάστημα ενός έτους,
-συνολική απώλεια ύψους άνω των 4 εκατοστών (από το αρχικό ανάστημα του ατόμου).
Τύποι μέτρησης οστικής πυκνότητας
Κεντρομελική DXA: Οι διεθνείς συστάσεις για την μέτρηση οστικής πυκνότητας είναι η χρήση της μεθόδου «κεντρομελικής» DXA( αγγλική ορολογία: dual energy x-ray absorsiometry) στο ισχίο και την (οσφυϊκή μοίρα) της σπονδυλικής στήλης. Αν δεν είναι δυνατή η μέτρηση σε αυτές τις θέσεις, η μέτρηση μπορεί ακόμη να γίνει στα οστά του πήχη (άπω τριτημόριο της κερκίδας). Υπάρχουν διάφορα είδη μηχανημάτων και μερικοί τύποι λογισμικού στατιστικής επεξεργασίας που αυτά χρησιμοποιούν( πχ Lunar, Hologic).
Η επιλογή των θέσεων αυτών του σκελετού για τη διενέργεια των μετρήσεων γίνεται για πολλούς λόγους. Πρώτον, επειδή τα οστά αυτά είναι πιο επιρρεπή στα οστεοπορωτικά κατάγματα. Δεύτερον, τα κατάγματα που συμβαίνουν σε αυτές τις περιοχές προκαλούν σοβαρότερα προβλήματα, έχουν μακροχρόνια ανάρρωση, προκαλούν σημαντικό και εμμένον άλγος και μπορεί να οδηγήσουν σε αναπηρία. Ένας ακόμη λόγος είναι ότι μπορούν, με τη βοήθεια και ενός δείκτη, να εκτιμήσουν τον κίνδυνο νέων – μελλοντικών καταγμάτων σε άλλα οστά.
Στην εξέταση αυτή ο ασθενείς είναι τις περισσότερες των περιπτώσεων ντυμένος. Η εξέταση δεν διαρκεί παραπάνω από 15 λεπτά. Είναι μέθοδος μη επεμβατική και δεν προκαλεί πόνο. Δηλαδή δεν χρειάζεται να τοποθετηθούν βελόνες ή άλλα όργανα στο δέρμα ή γενικά στο σώμα σας. Επίσης, χρησιμοποιείται πολύ μικρή ποσότητα ακτινοβολίας.
Όταν επαναλαμβάνεται μια μέτρηση οστικής πυκνότητας καλό θα ήταν να χρησιμοποιείται το ίδιο διαγνωστικό κέντρο (δηλαδή το ίδιο ιατρικό μηχάνημα) κάθε φορά. Ο λόγος είναι για να υπάρχουν καλύτερα συγκρίσιμα αποτελέσματα με την προηγούμενη μέτρηση, ειδικά αν λαμβάνετε κάποια φαρμακευτική αγωγή.
Προσοχή: Οι απλές («κλασικές») ακτινογραφίες δεν μπορούν να διαγνώσουν την χαμηλή οστική μάζα και σε καμία των περιπτώσεων δεν αντικαθιστούν την μέτρηση οστικής πυκνότητας. Οι απλές ακτινογραφίες μπορεί να δείξουν οστεοπόρωση μόνο όταν η νόσος βρίσκεται σε πολύ προχωρημένο στάδιο.
«Περιφερικού τύπου» εξετάσεις. Είναι μετρήσεις σε περιφερικά μέρη του σκελετού, όπως ο καρπός, τα δάχτυλα, η πτέρνα και το κατώτερο μέρος του πήχη. Τέτοιες μέθοδοι είναι :
-pDXA (περιφερική DXA),
-QUS (quantitative ultrasound= ποσοτικοποιημένο υπερηχογράφημα),
-pQCT (peripheral quantitative computed tomography= περιφερική ποσοτικοποιημένη αξονική τομογραφία).
Οι μετρήσεις αυτές έχουν κάποια μειονεκτήματα που αφορούν κυρίως την ακρίβεια των μετρήσεων, το κόστος, την επαναληψιμότητα και το ποσό της ακτινοβολίας (pQCT). Μπορούν να χρησιμοποιηθούν κυρίως ως ένδειξη για περαιτέρω έλεγχο. Γίνονται επί του παρόντος, για ερευνητικούς κυρίως σκοπούς και όταν δεν είναι διαθέσιμη η κεντρομελική DXA. Δεν πρέπει επ’ ουδενί να γίνεται χρήση αυτών των μεθόδων για την διάγνωση οστεοπόρωσης ή αξιολόγηση της λαμβανόμενης φαρμακευτικής αγωγής. Φυσικά, τα αποτελέσματα μιας τέτοιας μέτρησης δεν μπορούν να συγκριθούν με μια μέτρηση κεντρομελικής DXA.
Μεγαλόσωμοι ασθενείς. Πολύ λίγα ιατρικά μηχανήματα κεντρομελικής DXA μπορούν να δεχθούν για μέτρηση άτομα με βάρος πάνω από 130 κιλά. Στην Ελλάδα είναι πραγματικά δυσεύρετα. Όταν, λοιπόν, δεν μπορεί να γίνει μέτρηση στο ισχίο ή την σπονδυλική στήλη, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί η περιφερική DXA στο άπω άκρο της κερκίδας ή οστό της πτέρνας. Σε αυτή την περίπτωση καλύτερος θα ήταν ο συνδυασμός και των δύο θέσεων ώστε να υπάρξει πιο ολοκληρωμένη άποψη για την κατάσταση της οστικής πυκνότητας.
Που θα κάνετε την μέτρηση της οστικής πυκνότητας
Τα περισσότερα νοσηλευτικά ιδρύματα παρέχουν τη δυνατότητα για μέτρηση με τη μέθοδο DXA. Υπάρχουν και πολλά ιδιωτικά ακτινολογικά διαγνωστικά κέντρα που παρέχουν ανάλογες υπηρεσίες όπως και ιδιωτικά νοσηλευτικά ιδρύματα. Τέλος, και τα εξωτερικά ιατρεία ορισμένων ασφαλιστικών οργανισμών διαθέτουν ανάλογα τμήματα. Ρωτήστε τον ιατρό σας να σας κατευθύνει περί αυτού, ενώ όταν κλείσετε το ραντεβού για την εξέταση σας καλύτερα να έχετε το παραπεμπτικό από τον ιατρό που σας συνέστησε τη μέτρηση καθώς και ένα σύντομο ιατρικό ιστορικό.
Πόσο συχνά επαναλαμβάνεται μια μέτρηση οστικής πυκνότητας;
Ασθενείς που λαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή για οστεοπόρωση θα πρέπει να επαναλαμβάνουν την μέτρηση οστικής πυκνότητας- εάν είναι δυνατό στο ίδιο διαγνωστικό κέντρο και σίγουρα στην ίδια περιοχή σώματος- κάθε ένα με δύο έτη. Συστήνεται η επανάληψη της μέτρησης κάθε έτος, όταν συνταγογραφείται ένα νέο φαρμακευτικό σκεύασμα για την οστεοπόρωση.
Κατανοώντας την Μέτρηση Οστικής Πυκνότητας
Τα αποτελέσματα μιας μέτρησης οστικής πυκνότητας εκτιμώνται με τη χρήση των T-scores. Το T-score είναι μια ένδειξη για το πόσο υψηλότερη ή χαμηλότερη είναι η οστική σου πυκνότητα από την πυκνότητα οστού ενός υγιούς 30χρονου ενήλικα. Ο ιατρός συνήθως εκτιμά το χαμηλότερο T-score για να σας συμβουλέψει αν έχετε ή όχι οστεοπόρωση.
Παρακάτω αναφέρονται οι τρεις βασικές κατηγορίες κατάταξης των ασθενών ανάλογα με το T-score , σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας
~ Φυσιολογική οστική πυκνότητα:
Οι περισσότεροι άνθρωποι με φυσιολογική οστική πυκνότητα (αυτοί με T-score -1 και υψηλότερο στην διενεργηθείσα εξέταση).
~ Χαμηλή οστική πυκνότητα (οστεοπενία):
Όσοι έχουν T-score από -1 έως -2,5 ανήκουν σε αυτή την κατηγορία.
~ Οστεοπόρωση:
Όλοι οι ασθενείς με T-score -2,5 και μικρότερο θεωρούνται οστεοπορωτικοί.
Κατηγορία οστικής πυκνότητας
T-Scores

T-score
Παραδείγματα

Φυσιολογικό
-1 και υψηλότερο
+1.0
+0.5
0
-0.5
-1.0

Χαμηλή οστική πυκνότητα (οστεοπενία)
-1.1 έως -2.4
-1.1
-1.5
-2.0
-2.4

Οστεοπόρωση
-2.5
και χαμηλότερο
-2.5
-3.0
-3.5
-4.0



ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο ορισμός της οστεοπόρωσης σύμφωνα με τα T – scores έχει εφαρμογή μόνο στιςγυναίκες μετά την εμμηνόπαυση και στους άνδρες >50 ετών.
Η μέτρηση οστικής πυκνότητας σας περιλαμβάνει και μία άλλη παράμετρο, το Z-score, η οποία δείχνει την οστική σας πυκνότητα συγκρινόμενη με την οστική πυκνότητα που έχει ο μέσος άνθρωπος με τη δική σας ηλικία και σωματότυπο.
Οι περισσότεροι ειδικοί χρησιμοποιούν αυτή την παράμετρο για να εκτιμήσουν την οστική πυκνότητα σε παιδιά, εφήβους, νέους άνδρες και προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες. Ένα Z-score μεγαλύτερο του -2,0 εκλαμβάνετε ως φυσιολογικό σύμφωνα με την ISCD (International Society for Clinical Densitometry). Γενική σύσταση πάντως είναι να μην αξιολογείται η χαμηλή οστική μάζα στις ανωτέρω κατηγορίες ασθενών μόνο από την μέτρηση οστικής πυκνότητας αλλά να συν-αξιολογούνται και άλλοι παράγοντες ενδεικτικοί αυξημένης ευθραστότητας των οστών (πχ προηγούμενο κάταγμα χαμηλής βίας).
Πότε πρέπει να θεραπεύσουμε την οστεοπόρωση με φάρμακα
Το αποτέλεσμα της εξέτασης που κάνατε για τη μέτρηση της οστικής πυκνότητας θα βοηθήσει τον γιατρό σας να αποφασίσει για τον τρόπο αντιμετώπισης και την αποφυγή των καταγμάτων. Εκτός από τη μέτρηση αυτή ο ιατρός σας θα μελετήσει και τους παράγοντες κινδύνου για οστεοπόρωση που έχετε, την πιθανότητα που αντιστοιχεί στην περίπτωσή σας για να υποστείτε κάταγμα και φυσικά το ατομικό αναμνηστικό σας και την παρούσα κλινική σας εικόνα.
Παρακάτω αναφέρονται οι κατευθυντήριες οδηγίες όσον αφορά μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες και άνδρες άνω των 50 ετών.
~ Φυσιολογική οστική πυκνότητα:
Οι περισσότεροι άνθρωποι με φυσιολογική οστική πυκνότητα (αυτοί με T-score -1 και υψηλότερο στην διενεργηθείσα εξέταση), δεν χρειάζεται να λάβουν φαρμακευτική αγωγή για οστεοπόρωση.
~ Χαμηλή οστική πυκνότητα (οστεοπενία):
Όσοι έχουν T-score από -1 έως -2,5 ανήκουν σε αυτή την κατηγορία. Αυτοί οι ασθενείς θα πρέπει να λάβουν φαρμακευτική αγωγή, αν υπάρχουν αντικειμενικοί προδιαθεσικοί παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο για οστεοπόρωση και κάταγμα.
~ Οστεοπόρωση:
Όλοι οι ασθενείς με T-score -2,5 και μικρότερο θεωρούνται οστεοπορωτικοί. Αυτοί θα πρέπει να λάβουν κάποιου είδους φαρμακευτική αγωγή.
~ Αντικειμενικά κατάγματα:
Όλοι οι ασθενείς που έχουν διαγνωσθεί με κάταγμα ισχίου ή σπονδυλικής στήλης θα πρέπει να λάβουν φαρμακευτική αγωγή.
Τι συμβαίνει με την περίπτωση της χαμηλής οστικής μάζας;
Μια μέτρηση οστικής πυκνότητας δείχνει αν κάποιος έχει φυσιολογική οστική πυκνότητα, χαμηλή οστική πυκνότητα ή οστεοπόρωση. Όταν ο ιατρός σας αναφέρει ότι έχετε οστεοπενία, σημαίνει ότι η οστική σας πυκνότητα είναι χαμηλή, αλλά όχι σε τόσο χαμηλό επίπεδο ώστε να έχετε οστεοπόρωση. Ακόμα και όταν έχετε χαμηλή οστική πυκνότητα, η οστική σας πυκνότητα μπορεί να είναι φυσιολογική για τα δικά σας δεδομένα. Για αυτό το λόγο είναι ιδιαίτερα δύσκολη η απόφαση του ιατρού αν θα πρέπει ή όχι να λάβετε φαρμακευτική αγωγή.
Στην περίπτωση που η μέτρηση οστικής πυκνότητας που έχετε κάνει δείχνει ότι έχετε χαμηλή οστική μάζα, το εργαλείο FRAX μπορεί να βοηθήσει σημαντικά τον ιατρό σας να πάρει απόφαση για το αν θα πρέπει να σας χορηγήσει φαρμακευτική αγωγή ή όχι. Ο δείκτης FRAX χρησιμοποιεί τη μέτρηση καθώς και άλλες παραμέτρους του ιατρικού ιστορικού σας για να υπολογίσει τον κίνδυνο που διαφαίνεται να υποστείτε κάταγμα του ισχίου τα επόμενα 10 έτη.
Μερικά ιατρικά μηχανήματα που διενεργούν μέτρηση οστικής πυκνότητας έχουν την δυνατότητα να χρησιμοποιούν τον FRAX και να τον καταγράφουν. Αν αυτό δεν συμβαίνει ο ιατρός σας μπορεί να χρησιμοποιήσει την ανοικτή-δωρεάν εφαρμογή του στο διαδίκτυο που παρέχεται από την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (WHO).
O FRAX μπορεί να είναι χρήσιμός σε στις εξής 3 περιπτώσεις:
1. Μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες ή άνδρες άνω των 50 ετών
2. Ασθενείς με οστεοπενία
3. Ασθενείς που δεν έχουν λάβει ποτέ φάρμακο για την οστεοπόρωση
Τα φάρμακα για την οστεοπόρωση συνταγογραφούνται για να μειωθεί ο κίνδυνος κατάγματος. Πάντα να συζητάτε τα υπέρ και τα κατά από τη λήψη κάποιου φαρμάκου με τον προσωπικό σας ιατρό. Να γνωρίζετε τις επιλογές που έχετε και να έχετε πάντα υπόψη σας και τις ανεπιθύμητες ενέργειες που μπορεί να προκαλέσουν. ΜΗΝ λάβετε ΠΟΤΕ φάρμακο μόνοι σας, στηριζόμενοι σε μία μέτρηση ή στη θεραπεία που λαμβάνει ένας συγγενής, φίλος ή γνωστός σας.


Πηγή: ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕΛΕΤΗΣ ΜΕΤΑΒΟΛΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΟΣΤΩΝ





Καρδιακή Ανεπάρκεια: Πρόληψη και διαχείριση

Η καρδιακή ανεπάρκεια είναι μια σοβαρή καρδιολογική πάθηση η οποία ευθύνεται για τις περισσότερες εισαγωγές ασθενών άνω των 65 ετών στο νοσοκομείο. Αποτελεί το τελικό καταληκτικό σημείο όλων των καρδιακών παθήσεων (κυρίως της αρτηριακής υπέρτασης και της στεφανιαίας νόσου) και συνδέεται με έκπτωση της καρδιακής λειτουργίας και πολύ υψηλά ποσοστά θνησιμότητας, ειδικά όταν δε γίνεται έγκαιρα η διάγνωσή της.

Πώς δουλεύει φυσιολογικά η καρδιά
Η καρδιά είναι ένας ειδικός μυς που λειτουργεί σαν αντλία και στέλνει το αίμα αφενός μεν στους πνεύμονες προκειμένου να εμπλουτιστεί σε οξυγόνο, αφετέρου δε στο υπόλοιπο σώμα, τροφοδοτώντας το με θρεπτικά συστατικά μέσω του δικτύου των αρτηριών. Εν συνεχεία, το αίμα επιστρέφει στην καρδιά μέσω των φλεβών για να ταξιδέψει και πάλι προς τους πνεύμονες. Για να επιτελέσει με επιτυχία αυτό το ασταμάτητο έργο της αντλίας, η καρδιά χρειάζεται υγιή τοιχώματα ικανά να συστέλλονται, προκειμένου να διώχνουν το αίμα με την κυκλοφορία, αλλά και να διαστέλλονται, ώστε να γεμίζουν και πάλι με νέο αίμα ύστερα από κάθε συστολή, μία διαδικασία που επαναλαμβάνεται περίπου 70 φορές το λεπτό!

Τι γίνεται στην Καρδιακή Ανεπάρκεια – Συμπτώματα
Στην καρδιακή ανεπάρκεια τα τοιχώματα της καρδιάς γίνονται αδύναμα και δεν μπορούν να στείλουν αρκετή ποσότητα αίματος στο σώμα. Επειδή το αίμα και το οξυγόνο δεν επαρκούν για να θρέψουν τους μυς και τα όργανα του σώματος, οι μυς κουράζονται –γι΄ αυτό και ο ασθενής με καρδιακή ανεπάρκεια εμφανίζει εύκολα κόπωση. Παράλληλα, δεν επιστρέφει αρκετό αίμα στην καρδιά, επειδή η αδύναμη καρδιά δεν μπορεί να λειτουργήσει ως αντλία με επιτυχία. Το αίμα που δεν μπορεί να γυρίσει πίσω, μαζεύεται στις φλέβες, με αποτέλεσμα να αυξάνεται η πίεση μέσα σε αυτές, οπότε τα υγρά βρίσκουν διέξοδο στους γύρω ιστούς, κυρίως στα πόδια (όπου παρατηρούνται οιδήματα-πρήξιμο) αλλά και την κοιλιά. Υγρό συσσωρεύεται και στους πνεύμονες προκαλώντας συμφόρηση και δύσπνοια.
Συνοπτικά τα συμπτώματα ενός ασθενή με καρδιακή ανεπάρκεια περιλαμβάνουν:
  • Συνεχές αίσθημα κόπωσης
  • Δυσκολία στις καθημερινές δραστηριότητες
  • Οίδημα (πρήξιμο) στα πέλματα, τους αστραγάλους, τα πόδια ή την κοιλιά
  • Αύξηση βάρους
  • Δύσπνοια κατά την προσπάθεια ή σε ηρεμία
  • Δυσκολία στην αναπνοή όταν ξαπλώνει
  • Ο ασθενής συχνά ξυπνάει και αναγκάζεται να σηκωθεί όρθιος για να αναπνεύσει
Πού οφείλεται η Καρδιακή Ανεπάρκεια
Η κύρια αιτία που προκαλεί καρδιακή ανεπάρκεια είναι η στεφανιαία νόσος. Ένα έμφραγμα του μυοκαρδίου νεκρώνει τμήματα της καρδιάς και ελαττώνει τη δύναμή της. Άλλες αιτίες είναι κάποιες δομικές παθήσεις στην καρδιά (π.χ. βαλβιδοπάθειες) καθώς οι λοιμώξεις του μυοκαρδίου. Μπορεί όμως και μία αρρύθμιστη επί χρόνια υπέρταση να καταλήξει σε καρδιακή ανεπάρκεια, καθώς η καρδιά ζορίζεται να λειτουργήσει, λόγω της αυξημένης πίεσης στα αγγεία, και εξαντλείται.
Αν αναλογισθούμε ότι στην Ελλάδα, καταγράφονται κάθε χρόνο περισσότερα από 15.000 νέα περιστατικά στεφανιαίας νόσου, και ότι ένας στους τρεις ενήλικες πάσχει από υπέρταση, εκ των οποίων μόλις οι μισοί λαμβάνουν αγωγή, γίνεται εύκολα αντιληπτό το μέγεθος του προβλήματος της καρδιακής ανεπάρκειας στη χώρα μας.

Μια πολύ συχνή πάθηση
Στην Ελλάδα οι πάσχοντες από καρδιακή ανεπάρκεια εκτιμάται ότι ανέρχονται σε 200.000, ενώ περισσότερα από 500 νοσοκομειακά κρεβάτια είναι μονίμως κατειλημμένα από αυτούς τους ασθενείς. Υπολογίζεται, μάλιστα, ότι οι νοσηλείες λόγω καρδιακής ανεπάρκειας απορροφούν το 2% των συνολικών δαπανών για την υγεία! (Στις ΗΠΑ το κόστος είναι πάνω από 33 δισεκατομμύρια δολάρια τον χρόνο).
Η καρδιακή ανεπάρκεια αποτελεί ένα υποεκτιμημένο πρόβλημα υγείας. Κι όμως, είναι πιο συχνή από τις περισσότερες μορφές καρκίνου! Μόνο στην Ευρώπη 14 εκατομμύρια άτομα πάσχουν από καρδιακή ανεπάρκεια, με 3.6 εκατομμύρια ασθενείς να διαγιγνώσκονται με την πάθηση αυτή σε ετήσια βάση.
Εκτιμάται πως σε κάποια φάση της ζωής τους θα την εμφανίσουν 1 στους 5 ενήλικες. Είναι πρόβλημα υγείας κυρίως των μεγαλύτερων ηλικιών και η συχνότητά της αυξάνεται προοδευτικά με την ηλικία. Ειδικότερα από καρδιακή ανεπάρκεια πάσχει περίπου:
  • το 0,5% των ενηλίκων κάτω των 50 ετών,
  • το 1% των ενηλίκων κάτω των 65 ετών,
  • το 7% των ενηλίκων 75-84 ετών,
  • το 15% των άνω των 85.
Είναι χαρακτηριστικό ότι αποτελεί την πιο συχνή αιτία νοσηλείας για τους ασθενείς άνω των 65 ετών και αυτό έχει μεγάλη σημασία καθώς αναμένεται διπλασιασμός της ηλικιακής αυτής ομάδας τα επόμενα 20-30 χρόνια.

Σημασία της έγκαιρης διάγνωσης
Από τους ασθενείς που διαγιγνώσκονται με καρδιακή ανεπάρκεια, το 40% αναμένεται να πεθάνει στα επόμενα 5 έτη. Το ποσοστό αυτό διπλασιάζεται και φθάνει το 80% όταν η διάγνωση αργήσει και γίνει στα προχωρημένα στάδια της νόσου. Αυτό από μόνο του καταδεικνύει πόσο σημαντικό είναι ο ασθενής να επισκεφθεί γρήγορα τον καρδιολόγο του ώστε να γίνει έγκαιρα η διάγνωση της πάθησης.
Σε μεγάλα νοσοκομεία της χώρας λειτουργούν οργανωμένα Ιατρεία Καρδιακής Ανεπάρκειας στελεχωμένα με εξειδικευμένο προσωπικό για την ολοκληρωμένη διαχείριση της νόσου.

Τρόποι πρόληψης
Η καρδιακή ανεπάρκεια είναι μια σοβαρή κατάσταση, που ωστόσο μπορεί να προληφθεί με τις κατάλληλες έγκαιρες ενέργειες. «Κλειδί» είναι η σωστή παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης και η αντιμετώπιση πιθανής υπέρτασης. Η αλλαγή του τρόπου ζωής, με απλές και ανέξοδες κινήσεις, όπως το καθημερινό περπάτημα, ο περιορισμός στο αλάτι, η απώλεια βάρους και η διακοπή του καπνίσματος μπορεί να κάνουν τη διαφορά στην πρόληψη της καρδιακής ανεπάρκειας και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής.
Διαχείριση της ΚΑ από τον ασθενή και το γιατρό
Οι πιο κοινές μορφές καρδιακής ανεπάρκειας μπορούν να αντιμετωπιστούν με αλλαγές στον τρόπο ζωής και φαρμακευτική αγωγή.
Αναφορικά με τον τρόπο ζωής, ακόμα και απλά πράγματα όπως καθημερινό περπάτημα, διατροφή χωρίς αλάτι, αποφυγή καπνίσματος και αλκοόλ μπορούν να κάνουν τη διαφορά στα συμπτώματα και την ποιότητα ζωής. Ο ασθενής με καρδιακή ανεπάρκεια πρέπει να παρακολουθεί το βάρος του (με καθημερινό ζύγισμα), την πίεση και τις σφύξεις του. Αν παρατηρήσει μεγάλη αλλαγή στις μετρήσεις, όπως όταν πάρει π.χ. αρκετό βάρος (περισσότερο από 2 κιλά σε 3 ημέρες), τότε πρέπει να ενημερώσει το γιατρό του. Επίσης, καλό είναι να αναφέρει και οποιαδήποτε σημαντική αλλαγή διαπιστώσει στα συμπτώματά του, είτε προς το καλύτερο είτε προς το χειρότερο. Για παράδειγμα μπορεί να αναφέρει ότι τελευταία αναγκάζεται να ξυπνάει τη νύκτα λόγω δύσπνοιας και θέλει να σηκωθεί από το κρεβάτι, ή ότι νοιώθει την ανάγκη να χρησιμοποιήσει τέσσερα αντί δύο μαξιλάρια που χρησιμοποιούσε πριν, για να κοιμηθεί.
Δεδομένου πως μια από τις συχνότερες αιτίες που απορυθμίζουν την καρδιακή ανεπάρκεια είναι οι λοιμώξεις, πρέπει να γίνεται στους ασθενείς αυτούς ο προληπτικός εμβολιασμός για προστασία από τον πνευμονιόκοκκο και τη γρίπη.
Η φαρμακευτική θεραπεία περιλαμβάνει κυρίως τη χρήση διουρητικών, β-αναστολέων, α-ΜΕΑ και αναστολέων αλδοστερόνης. Οι αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου (α-ΜΕΑ), οι β-αναστολείς και οι αναστολείς αλδοστερόνης έχουν φανεί από μελέτες ότι παρατείνουν την επιβίωση των ασθενών. Η προσθήκη διουρητικών βελτιώνει την ποιότητα ζωής τους, καθώς βοηθούν στην αποσυμφόρηση του ασθενή, αυξάνοντας την αποβολή των υγρών και του άλατος.
Πολύ σημαντικό παράγοντα αποτελεί και η συμμόρφωση του ασθενούς στη θεραπεία που του υπέδειξε ο γιατρός του.
Σε προχωρημένα στάδια καρδιακής ανεπάρκειας χρησιμοποιούνται αμφικοιλιακή βηματοδότηση, συσκευές μηχανικής υποβοήθησης της αριστερής κοιλίας και τέλος η μεταμόσχευση καρδιάς.
Καρδιακή Ανεπάρκεια και Αλάτι
Σύμφωνα με τον επίσημο ιστότοπο της Ευρωπαικής Καρδιολογικής Εταιρίας για την ΚΑ (heartfailurematters.org) η μείωση λήψης αλατιού έχει μεγάλη σημασία για τους ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια.
Η νόσος κάνει το σώμα να διατηρεί το επιπλέον αλάτι και νερό προκαλώντας κατακράτηση υγρών και στη συνέχεια πρήξιμο των αστραγάλων, των ποδιών ή του στομάχου και πρόσληψη βάρους. Μπορεί επίσης να προκαλέσει συμφόρηση των πνευμόνων με πρόβλημα στην αναπνοή. Η καρδιά πρέπει να δουλέψει πιο σκληρά εξαιτίας της αυξημένης ποσότητας υγρών ώστε να στείλει την αναγκαία ποσότητα αίματος στο σώμα. Το αλάτι επίσης προκαλεί δίψα κάνοντας τον ασθενή να πίνει και άλλο νερό και να κάνει ακόμα πιο έντονο το πρόβλημα.
Ως τρόποι περιορισμού του αλατιού συστήνονται:
  • Να τρώει κάποιος περισσότερα φρούτα και λαχανικά, υποκατάστατα κρέατος (πχ πρωτεΐνη σόγιας), μη επεξεργασμένα φαγητά, προϊόντα με χαμηλά λιπαρά, δημητριακά και ψάρια.
  • Να προστίθενται βότανα, καρυκεύματα ή χυμοί φρούτων στο φαγητό για καλύτερη γεύση.
  • -Να αποφεύγονται επεξεργασμένα φαγητά που έχουν πολύ αλάτι, όπως έτοιμα γεύματα, κονσερβοποιημένα λαχανικά, τυριά, επεξεργασμένα κρέατα (πχ λουκάνικα και ζαμπόν), ψωμί και επεξεργασμένη τομάτα (πχ κέτσαπ).
Γράφουν οι :

Γ.Φιλιππάτος, Αν. Καθηγητής Καρδιολογίας

Ι. Παρίσης, Επικ. Καθηγητής Καρδιολογίας

Α. Καραβίδας, Διευθυντής ΕΣΥ, Πρόεδρος Ομάδας Εργασίας Καρδιακής Ανεπάρκειας 
Πηγή: www.iatronet.gr

 
Copyright © 2018 DoctorCV.gr - All Rights Reserved
Design by Εκδόσεις ΦΗΓΟΣ